TAZİYE dilemek aslında işin en kolay kısmı. Aslolan bağrına taş basmanın zorluğu...
Aziz şehitlerimizin arkada bıraktığı analar, babalar, kardeşler, eşler ve evlatlar... Onlar bu zor görevi üstlenip şahadet acısıyla yaşamayı sürdürecek eli öpülesi vatan sevdalıları...
Söz biterse eylem başlarmış. Onun için ‘sözün bittiği yer’ demek kolay. Zor olan, şehit anasının yanan yüreğine ilaç olmaktır.
Millet olarak şehitlerimizin acısını yüreğimizin en derinlerinde hissetsek bile, evladını kaybetmiş bir ananın kan ağlayan yüreğindeki sızıyı ne kadar hissedebiliriz ki...
Gözümün nuru, başımın tacı şehit anası; benim analarım...
Sizler müsterih olunuz. Belki bir evlat kaybettiniz ama emin olun benim gibi düşünen yetmiş milyon evlat kazandınız.
Vatan için can veren şehitlerimizi sadece zahiren kaybettik. Oysa onlar yükseldikleri makamlarında manevi olarak en yüce mertebeye yerleştiler.
Analarım!
Kardeşlerimin arkasından ağlamayın, onlarla gurur duyun ve övünün; çünkü sizler şehit analarısınız.
Ey benim şehit anası canlarım!
Bu yazıyı sizlere kardeşi gazi, amcaoğlu şehit bir Türk evladı olarak yazıyorum.
Sakın ha anam sakın, başına karalar bağlama...
Düşmanı sevindirmek için yüreğine taş bas ama ağlama...
Ay yıldızlı bayrağımız ve şehit kanları ile çizdik bu toprakları.
Ana sütü gibi helal, şehit kanı gibi duru, gazi teni kadar saf bu vatanı.
Sen gül ki, oğlunda güller açsın Hakkari’de, Şırnak’ta, Bitlis’te, Siirt’te, Bingöl’de, Batman’da ve vatan toprağının her tarafında...
Şehidimiz yaşasa ne derdi sana; “Ağlama anam. Dik dur, eğme sakın başını. Akıtma, haini sevindirmemek için kurban olacağım bir tek göz yaşını.”
‘Ulusal yas’ ilan etmeliyiz
KANA susamış kukla terör örgütü PKK ve arkasındaki kukla oynatıcılarına soruyorum:
Söyleyin; nedir bu kin, öfke, gaflet ve insanlık dışı davranışınızın sebebi?
Nedir gözünüzü döndürüp kundaktaki bebeğe ve yüzlerce fidana kurşun sıkmanıza sebep?
Nedir bir yıllık eşi dul, 3 aylık bebeği yetim, yol bekleyen ana ve babaları boynu bükük bıraktırmanızın sebebi?
Türkiye Cumhuriyeti’ni yıpratıp, bölgede istikrarı bozmak isteyen dış mihrakların kuklası olan sizler, arkanızdaki başta ABD gibi abilerinize, Irak’ın kuzeyi ve İsrail olmak üzere hepsine şunu çok iyi anlatın; “Son bir neferleri kalana kadar mücadeleyi bitirmeyecek olan Türkler, bizim gibi şerefsiz teröristlere ülkelerinden bir çakıl taşı bile teslim etmeyecekler” deyin.
Millet olarak teröre karşı duruşumuzu göstermek adına bir haftadır sürdürdüğümüz ev, araba, iş yeri ve yakamıza “Türk Bayrağı” asalım kampanyasından sonra, şimdi de devlet yetkililerine çağrı yapıp toprağa düşen şehitlerimizin arkasından bu kara pazarı “Milli Yas Günü ilan edelim” diyorum.
Ey milletim!
Devletimize karşı yapılan bunca saldırı ve akan kandan sonra size soruyorum; yetmedi mi çektiklerimiz? Yetmedi mi vatan uğruna verdiğimiz şehitler?
Ve sizlere soruyorum etkili ve yetkili büyüklerim!
Nedir bu suskunluk, sessizlik ve görmezden gelmelerin sebebi?
Ve siz aziz şehitlerimiz!
Şerefinizi ve yaptığınız bu fedakarlığı yüce Türk Milleti asla unutmayacak.
Müsterih olun şehit yakınları!
Bu hain pusuları, Türkiye’nin kaderi gibi gösterenler, eninde sonunda ne kadar yanıldıklarını sıra kendilerine geldiğinde anlayacaklar.

22.10.2007

Tercüman: Metin Özkan

Ellerine saglık

Analarım!
Kardeşlerimin arkasından ağlamayın, onlarla gurur duyun ve övünün; çünkü sizler şehit analarısınız
onlarrada sıra gelecek ben bundan eminim çakkallarında sesi kesilecek...

inş Allahın izniyle